Η ιστορία

Η ιστορία

Τα «Τσιπουράδικα» έχουν μια ιστορία που ξεκινά από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα, κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 1920.

Η παράδοση λέει πως η όλη συνήθεια ξεκίνησε από τους πρόσφυγες της Μικράς Ασίας που είχαν εγκατασταθεί στο Βόλο και κυρίως από αυτούς που δούλευαν στο λιμάνι. Αφού τελείωναν τη δουλειά τους το μεσημέρι συγκεντρώνονταν στα τότε καφενεδάκια του λιμανιού για να πιουν το τσιπουράκι τους, το οποίο τις περισσότερες φορές είχε τη συνοδεία μεζέδων σερβιρισμένους σε μικρά πιατάκια (συνήθεια που συνεχίζεται μέχρι σήμερα).

Με τα χρόνια η συνήθεια της μεσημεριανής συνάντησης στα τσιπουράδικα του λιμανιού με τους θαλασσινούς μεζέδες, έγινε τρόπος ζωής και για τους Βολιώτες εργάτες. Σιγά σιγά οι παρέες γίνονταν όλο και πιο μεγάλες, οι μεζέδες όλο και πιο πλούσιοι και εξεζητημένοι, αλλά η όλη διαδικασία κρατούσε πάντα την αυθεντικότητά της.

Το μυστικό της επιτυχίας τους κρύβεται στην αυθεντικότητα των προσφερομένων μεζέδων, στην ατέλειωτη ποικιλία τους (με κάθε νέα παραγγελία Τσίπουρου οι μεζέδες είναι διαφορετικοί) και στο γνήσιο Τσίπουρο.

Από τη Μικρά Ασία στην Καισαριανή

Αυτή τη συνήθεια, της συνάντησης και της παρέας από τους πρόσφυγες του Βόλου, θέλουμε να συνεχίσουμε στην άλλη προσφυγούπολη της Αθήνας, την Καισαριανή, μια από τις περιοχές της Αττικής όπου εγκαταστάθηκαν οι Μικρασιάτες μετά την Καταστροφή.

Στην περιοχή αυτή εγκαταστάθηκαν στα τέλη του 1922 (σύμφωνα με κάποιες ανεπιβεβαίωτες μαρτυρίες), κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες, ελάχιστες οικογένειες Mικρασιατών, που έστησαν τις σκηνές τους κοντά στο Νοσοκομείο Λοιμωδών Nοσημάτων «Α. Συγγρός» για να βρίσκονται κοντά στους συγγενείς τους – κυρίως γυναίκες – θύματα της θηριωδίας των Tούρκων που είχαν προσβληθεί, μετά από βιασμούς, από λοιμώδη νοσήματα. Για το λόγο αυτό και η περιοχή ονομάστηκε αρχικά «Συνοικισμός Συγγρού».

Mέσα σε ελάχιστους μήνες – στις αρχές του 1923 – η επίσημη πολιτεία εγκατέστησε σταδιακά 8.000 περίπου πρόσφυγες, κυρίως από τα παράλια της Μ. Ασίας.

«Ο Μπούσουλας»

Το τσιπουράδικό μας, στην καρδιά της Πόλης, την πλατεία της Καισαριανής, ευελπιστούμε να φέρει ξανά στην επιφάνεια πέρα από τις ξεχασμένες γεύσεις του μεζετζίδικου  και τα ανθρώπινα συναισθήματα που συντρόφευαν την ιεροτελεστία της συνάντησης των Μικρασιατών προσφύγων του Βόλου.

Πυξίδα μας η ανθρώπινη επαφή, ο νόστιμος μεζές, η ευχάριστη παραμονή και η διασκέδασή σας!

Στα νύχια μπαίνει το κατράμι και τ’ ανάβει,
χρόνια στα ρούχα το ψαρόλαδο μυρίζει,
κι ο λόγος της μες’ το μυαλό σου να σφυρίζει,
“ο μπούσουλας είναι που στρέφει ή το καράβι;”

Kuro Siwo – Νίκος Καββαδίας